Verbinding door kwetsbaarheid?
Een gevoel van anders-zijn en het verlangen naar verbondenheid vormen een terugkerende onderstroom in mijn werk. Thema's als identiteit, zelfbeeld, isolatie en contact vinden hun weg naar mijn schilderijen en assemblages. Ervaringen uit het verleden kunnen daarin nog altijd zichtbaar en voelbaar worden, maar mijn werk gaat voor mij vooral over wat zich in het heden aandient.
Ik werk vanuit een innerlijke urgentie en niet vanuit een volledig vooraf bepaald beeld. Het maakproces is een zoektocht en een gesprek met vorm en materiaal. Door te zoeken, te reageren en opnieuw te beginnen, ontdek ik welke vorm nodig is om iets van binnenuit zichtbaar te maken. Soms wordt pas tijdens het maken duidelijk wat gezien wil worden.
Abstractie en figuratie bestaan daarbij naast elkaar. Waar abstractie ruimte laat voor het onbenoembare, kunnen figuratieve elementen en symboliek iets directer naar buiten brengen. Kleur, materiaal, gelaagdheid en de fysieke handeling van het maken zijn onderdeel van dat proces. Vrijheid daarin is voor mij verbonden met autonomie: de ruimte om te volgen wat zich aandient, zonder vooraf te hoeven weten waar het uitkomt.
Ik zoek naar beelden die iets aanraken zonder zich volledig te verklaren. Ik wil geen eenduidig verhaal vertellen, maar ruimte laten voor herkenning. Niet noodzakelijk in mijn verhaal, maar in een gevoel, een spanning of een moment van menselijk contact. Voor mij ontstaat verbinding wanneer iets wat eerst alleen van binnen bestond, zichtbaar mag worden en door een ander kan worden herkend.